கிருஷ்ணன் - அஸ்தினாபுரம்

பாண்டவர்களுக்கு நாட்டை திரும்ப தரவேண்டும் என்று துரியோதனனிடம் தூது செல்ல கிருஷ்ணன் அஸ்தினாபுரத்திற்கு வந்தான். நாட்டின் எல்லையிலேயே தேரை நிறுத்தி விட்டு நடந்து உள்ளே வருகிறான். ஒவ்வொரு வீடாக பார்த்துக் கொண்டே எந்த வீட்டில் தங்கலாம் என்று யோசித்துக் கொண்டே வருகிறான்.

வழியில் ஓவ்வொருவரும் தங்கள் வீட்டில் வந்து தங்குமாறு அழைக்கின்றனர்.

துரோணர் கிருஷ்ணனை பார்த்து "வா கிருஷ்ணா வா, இது என் வீடு. இங்கே வந்து தங்கலாம்" என்று அழைக்கிறார். பார்க்கலாம் என்று சொல்லிவிட்டு அவர் வீட்டைக் கடந்து சென்றவனை பீஷ்மர் நிறுத்தி "கிருஷ்ணா, இது என் வீடு. நீ இங்கே உன் வேலை முடியும் வரை எவ்வளவு நாள் வேண்டுமானாலும் தங்கலாம்" என்று அழைக்கிறார். இவர் வீட்டிற்கும் செல்லாமல் மீண்டும் நடந்தவனை கிருபாச்சாரியார் "கிருஷ்ணா, இது என் வீடு. பதவியில் அமர்ந்தவுடன் கட்டிய வீடு.  இங்கே வந்து தங்கலாம்" என்று அழைக்கிறார்.

யார் வீட்டிற்கும் செல்லாமல் மீண்டும் நடக்க ஒரு குடிசை போன்ற அமைப்புள்ள வீட்டை அணுகினான். அங்கேயிருந்த விதுரர் வந்து "கிருஷ்ணா, இது உன் வீடு. நீ இங்கே தங்கலாம்" என்றார்.

உடனே கிருஷ்ணன் அஸ்தினா புரத்தில் எனக்கு ஒருபிடி நிலமோ வீடோ தங்குவதற்கு இல்லையே என்று நினைத்தேன். இதோ என் வீடு. என் வீடு இருக்க, வேறு ஒருவர் வீட்டில் தங்குவது நல்லதல்ல என்று சொல்லி விதுரர் வீட்டில் கிருஷ்ணன் தங்கினான்.

உற்றது சொன்னால் அற்றது பொருந்தும்

காட்டில் வாழும் பாண்டவர்கள் நிறைய சோதனைகளை சந்தித்தனர்.

உற்றது சொன்னால் அற்றது பொருந்தும். போய் சொன்னால் நம் உறவுகள் விலகும், அதே உண்மை சொல்ல உறவினர்கள் நம்மோடு சேர்வார்கள்.

காட்டில் அமித்ர முனிவரின் ஆசிரமத்தில் ஒரு நெல்லி மரம் உண்டு. அதில் பன்னிரெண்டு வருடங்களுக்கு ஒருமுறை ஒரே ஒரு நெல்லிக்காய் உருவாகும். அங்கே வந்த பாஞ்சாலியும் அர்ஜுனனும் அந்த நெல்லிக்கனியை பறிக்க அதைக்கண்ட முனிவரின் சீடர்கள் பன்னிரெண்டு ஆண்டுகள் தவமிருந்த பின் இந்த கனியை அமித்ர முனிவர் உண்பார். வேறு எந்த உணவும் உண்ண மாட்டார். இப்படி தவறு இளைத்து விட்டீர்களே என்று கூறினர்.

உடனே தர்மர் உள்பட எல்லோரும் அங்கே வர கிருஷ்ணனை அழைத்து உதவி கேக்கலாம்னு என்று முடிவாகி தர்மன் கிருஷ்ணனை அழைத்தான். கிருஷ்ணன் வந்து மரத்தில் இருந்து பறித்த நெல்லிக்காய் மீண்டும் மரத்தில் ஒட்டவைக்க ஒரே வழிதான் உண்டு. அது நீங்க ஆறு பேரும் தங்கள் மனதில் உள்ளதை உள்ளபடியாக சொல்லும் போது இந்த நெல்லிக்காய் தானாகவே ஒட்டிக்கொள்ளும் என்றான்.

ஒவ்வொருவராக தங்கள் மனதில் உள்ளதை சொல்ல ஆரம்பித்தனர்.

தர்மர் : எனக்கு பாரதப் போரில் வெல்ல வேண்டும் என ஆசையில்லை. என் லட்சியம் அற வழியில் செல்ல வேண்டும், தர்மம் காப்பாற்றப் பட வேண்டும். சத்தியம் ஜெயிக்கணும். இதை தவிர வேறொன்றும் இல்லை என்றான்.

அர்ஜுனன் : எனக்கு புகழ் பைத்தியம் உண்டு. ஆசை உண்டு. யாராவது என்னை புகழ வேண்டும் என்று நினைப்பேன்.

பீமன் : பிறர் பொருளுக்கு ஆசை கொண்டவன் இல்லை. பிறர் மனைவி பற்றி நினைத்து இல்லை. அவர்களை பெற்ற தாய் போல் எண்ணுவேன். பிறர் கஷ்டம் என் கஷ்டம் போல் எண்ணுவேன்.

நகுலன் : கல்வி, ஞானம், அறிவு இல்லாத படிக்காத மக்களிடம் நான் மரியாதை காட்டுவதில்லை. அவர்கள் மனமில்லாத மலர் போன்றவர்கள்.

சகாதேவன் : தர்மம் எனக்கு சகோதரன். ஞானம் தான் அப்பா. கருணை என் தோழன். சாந்தம் தான் மனைவி. எலும்பு தோலும் ஆன இந்த உறவில் நம்பிக்கை இல்லை.

திரௌபதி : இந்த ஐந்து பொறிகள் போல, ஐந்து புலன்கள் போல ஐந்து பேரை கணவனாக அமைந்திருந்தும் வேறு ஒருவன் என் கணவனாகவில்லையே என் மனம் விரும்பும்.

ஆழ்மனதில் இருந்து உண்மையை சொன்னால் எல்லா கஷ்டமும் நீங்கும். அது போல ஆறு பேரும் சொன்னவுடன் நெல்லிக்காய் மரத்தோடு ஒட்டிக் கொண்டது.

அர்ஜுனன் - விராட பருவம்

காட்டில் இருக்கும் அர்ஜுனனை அவனது தந்தை இந்திரன் தன்னுடன் வந்து இந்திரலோகத்தில் சிலகாலம் தங்குமாறு வேண்டினான். அதற்கு சம்மதித்து இந்திரலோகம் சென்றான். அங்கே ஊர்வசி வந்து நடனமாட அர்ஜுனன் கண்டு மகிழ்ந்தான்.

இதைக்கண்ட இந்திரன் ஊர்வசியை அழைத்து அர்ஜுனன் அறைக்கு சென்று அவனை சந்தோசப்படுத்துமாறு சொல்ல, ஊர்வசியும் சென்றாள். அப்போது அர்ஜுனன் ஊர்வசியை பார்த்து என்ன என்று கேட்க உன் தந்தை தான் என்னை இங்கே அனுப்பி உன்னை சந்தோசப் படுத்த சொன்னார் என்றாள்.

அதற்கு அர்ஜுனன் என் தந்தை உன்னை விரும்பியதால் நீ எனக்கு தாய் முறை வேண்டும், அதனால் நீ இங்கிருந்து செல்லலாம் என்றான். அதற்கு ஊர்வசி உன் தந்தை சொன்னார் என்பதற்காக மட்டும் இல்லை நானும் உன்மேல் ஆசை கொண்டேன் அதனால் ஏற்றுக்கொள் என்று சொன்னாள். மீண்டும் மறுத்தான் அர்ஜுனன். கோபம் கொண்டவளாக அர்ஜுனனைப் பார்த்து என் அழகைக் கண்டு மயங்காமல் என்னோடு உறவு கொள்ளாமல் பேடி போல் நின்றதால் நீ பேடியாக போவாய் என்று சாபமிட்டாள்

இதை கேள்விப்பட்ட இந்திரன் மிகவும் வருந்தி என்னால் இந்த சாபத்தை நீக்க முடியாது. ஆனால் மாற்றி அமைக்க முடியும் என்று சொல்லி நீ பன்னிரெண்டு ஆண்டுகள் வனவாசம் முடிந்த பின் ஒரு ஆண்டு மறைமுக வாசம் இருக்கும்போது இந்த பேடி வேஷம் கொண்டு சாபத்தை கழிப்பாயாக என்றான் இந்திரன்.

நபிகள் - ராமன்

குகன் ராமனை சந்திக்கும் போது தேனும் மீனும் கொண்டு வந்தான். அதை ராமன் இவற்றை அருந்தினேன் என்று சொல்லி இந்த உணவு மிகவும் புனிதமானது என்று புகழ்ந்து சொன்னதாக இராமாயணத்தில் வருகிறது.

குகன் மனசு நோகக் கூடாது என்று ராமான் நினைத்ததாக சொல்கிறது.

ஒருமுறை நபிகளிடம் ஒரு பெண் திராட்சைப் பழம் கொண்டு வந்து நீங்கள் மட்டுமே உண்ணுமாறு வேண்டினாள். அவரும் எடுத்து உண்ண ஆரம்பித்து பின் யாருக்கும் பங்கிட்டுக் கொள்ளாமல் முழுவதுமாக சாப்பிட ஆரம்பித்தார். உடனிருந்தவர்கள் ஏன் எல்லோருக்கும் பங்கிடாமல் சாப்பிடுகிறார் என யோசித்தனர்.

சிறிது நேரத்திற்குப் பின் அந்த பெண்மணி சென்றவுடன் உடனிருந்தவர்கள் ஏன் எல்லோருக்கும் கொடுக்கவில்லை எனக்கேட்க ஒரு பழத்தை எடுத்து ஒருவரிடம் கொடுத்து உண்ணுமாறு சொன்னார். அதை சாப்பிட்டவர் தூ புளிக்கிறது எனத் துப்பினார். அந்த பெண் முன்னால் இது போல் நடந்து விடக்கூடாது என்பதால் யாருக்கும் கொடுக்கவில்லை என்றார்.

இரண்டு இடங்களிலும் ஒரே சிந்தனை தான். மற்றவர் மனம் கஷ்டப்படக்கூடாது என்பது தான்.

மந்திரம் - மொழி

இப்போது எல்லா கோவில்களிலும் மந்திரம் சொல்வது எந்த மொழியில் என்று வாக்குவாதம் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

வேதங்கள் சொன்ன மொழி ஒலி வடிவமைப்பை கொண்டு உருவானது. இந்த ஒலி அமைப்பை வைத்து மந்திரங்களை திரும்ப திரும்ப சொல்லும் போது ஒரு சக்தி உருவாகிறது.  அது கூடும் இடத்தில் மக்கள் சேருகிறார்கள். பயன்பெறுகிறார்கள்.

அந்த காலத்தில் வேதங்களை எல்லா விசயத்திற்கும் பயன்படுத்தினார்கள். வேதங்கள் மூலம் மந்திரங்களை சொல்லி எந்த காரியம் வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். ஒருவரை கொலை செய்யும் அளவிற்கு இந்த மந்திரங்களை பயன்படுத்தலாம்.

ஒவ்வொரு மந்திரமும் இப்படித்தான் உச்சரிக்க வேண்டும் என்று விதி உள்ளது. அதை மீறி உச்சரிக்கும் போது எதிர்பார்த்த நன்மை அடைய முடியாது. உதாரணமாக "Rama" என்று சொல்லும் போது ராமா, ரமா என்று படிக்க வாய்ப்பு உள்ளது. அதனால் தான் இந்த வேதங்களை எழுதக் கூடாது என முடிவு எடுத்தார்கள்.

தமிழ் மொழியிலும் இந்த மந்திரங்களை சொல்லலாம் ஏனென்றால் தமிழும் ஒலி அமைப்பைக் கொண்டு உருவானது.

கோவில் - தாய் - கருவரை

பல கோவில்களில் உள்ளே செல்ல நான்கு வாசல்கள் இருக்கும். இது எந்த வழியில் வந்தாலும் இறைவனை அடையலாம் எனச் சொல்வதற்காக வந்த மரபு.

எந்த நான்கு வழி ?

1. கர்ம யோகம்

2. ராஜயோகம்

3. ஞானயோகம்

4. பக்தியோகம்

கர்மமே கண்ணாக இருப்பது கர்மயோகம். குண்டலினியை பிரணாயாமத்தால் சஹஸ்ராரத்தில் கொண்டு சேர்ப்பது ராஜயோகம். இந்த ராஜயோகத்தால் லயப்பட்ட மனதை கட்டுப்படுத்துவதே ஞானயோகம். கடவுளின் துதி பாடுவது பக்தியோகம். 

இந்த நான்கு வழிகளில் எந்த வழியில் வேண்டுமானாலும் வரலாம் என்பதை விளக்குவதே நான்கு வாசல் அமைக்கப் பட்டது.

இங்கே நான்கு வழி வைத்தவன் கற்பகிரத்திற்கு ஒரே வழி வைத்தான். ஏன் ? கோவிலின் கற்பகிரகம் ஏன் இருட்டாக உள்ளது ? 

கோவிலின் கற்பகிரகம் என்பது ஒரு தாயின் கற்பகிரகத்தை போன்றது. தாயின் கற்பு இருக்கும் இடமும் இருட்டாகத்தான் இருக்கும். இங்கே ஒரே வழி தான் உள்ளே சென்று வருவதற்கு. அதே போல் தான் கோவில் கற்பகிரகமும். 

கற்பகிரத்தின் விமானத்தில் இருந்து காஸ்மிக் கதிர்கள் இந்த கற்பகிரகத்தை வந்தடையும். இப்போது இந்த கதிர்கள் வெளியே செல்ல ஒரே வாசல் உள்ளதால் அதன் வழியே வெளியே செல்லும். நாம் கோவிலுக்குள் செல்லும் போது சட்டையணிந்து செல்லக் கூடாது என்று ஒரு மரபு உண்டு. அப்படி செல்லும் போது இந்த கதிர்கள் நம் உடம்பை தாக்கும். அறிவியல் பூர்வமாக சிந்தித்தால் இந்த கருத்து நன்றாக நமக்குப் புரியும்.

ஒரு உயிர் உருவாவது தாயின் கருவரையில் தான். கோவிலின் கற்பகிரகம் இருக்கும் இடத்திற்கும் கருவரை என்று தான் சொல்கிறோம். அங்கே உருவ வடிவில் இருக்கும் லிங்க வடிவமும் முதன் முதலில் ஒரு தாயின் வயிற்றில் உருவாகும் உயிரின் வடிவமும் ஒன்று போல் இருக்கும். 

இந்த உலகில் உள்ள எல்லா உயிரினங்களுக்கும் பொருந்தும். இந்த உயிர் தோன்றுவதை விளக்குவதற்கு கோவில் சுவற்றில் வெள்ளை காவி நிறத்தில் வண்ணம் அடித்து வைத்தார்கள். 

ஆணின் வெள்ளை நிற விந்து பெண்ணின் காவி நிற அண்டத்தில் செர்ந்து உயிர் உருவாகும் இடம் கருவரை. அதன் முதல் வடிவம் லிங்க வடிவம். அதை கோவில் வடிவத்தில் நம் முன்னோர்கள் அமைத்து வைத்தார்கள்.

யானை - நரி

காட்டில் வாழும் விலங்குகளில் அறிவுடைய விலங்கு எதுன்னு பார்த்தா நிறைய பேர் நரி தான்னு சொல்றாங்க. ஆனா நரியின் அறிவு வஞ்சனையுடையது என்று பல பேருக்கு தெரியாது.

யானை மிகவும் கணமான மரங்களை தூக்கும் சக்தியிடையது. காட்டின் குறுக்கே ஓடும் ஆற்றைக் கடக்கும் போது தன் தும்பிக்கையை வைத்து ஆழம் பார்த்துவிட்டுத் தான் காலை வைக்கும். இவற்றையெல்லாம் விட கீழே விழுந்த குண்டூசியை எடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டது. ஆக தன் அறிவால் பிறருக்கு தீங்கு விளைவிக்காத வண்ணம் நடந்து கொள்ளும்.

ஆனால் நரியோ வஞ்சனை கொண்டது. அதன் அறிவு அதனையும் அதை சார்ந்திருக்கும் இனத்தையும் அழித்துவிடும்.